Wonen is een vaardigheid
Gesprekspartners gezocht
De overgang van het ouderlijk huis naar een zelfstandige woning kan groot zijn. Zelfstandig wonen doet een beroep op vaardigheden die bij niet alle jonge starters aanwezig zijn.
Leren doe je weliswaar met vallen en opstaan (er mag wel eens iets mis gaan), maar te veel vallen is ook weer niet nodig. Dat kan voorkomen worden. Woningcorporaties hebben regelmatig beginnende huurders met te weinig kennis en vaardigheden op het gebied van wonen. Vaardigheidstekorten op het gebied van financiën, onderhoud, hygiëne en omgaan met buren kan leiden tot minder woonplezier van de jonge huurder en van de buren. Ernstige overlast of grote betalingsachterstanden zetten zelfs de huurovereenkomst op het spel.
Experimenteren
In de jaren vijftig experimenteerden corporaties met woonscholen, kleine woningen bij elkaar in een wijkje waar men probeerde probleemhuurders voor hun nieuwe waarden en normen aan te leren. Het werden onhanteerbare ghettootjes van ‘hopeloze gevallen’. Het moet anders. We denken aan een gerichte individuele, persoonlijke benadering. Met een woonconsulent gaat de woningcorporatie een samenwerkingsrelatie aan vanaf de inschrijving. Een woonconsulent blijft betrokken bij de jonge huurder en biedt hij hulp bij het leren van woonvaardigheden door:
1. Maatschappelijke urgentie. In hoeverre is er bij starters op de woningmarkt een tekort aan woonvaardigheden en is dat een probleem voor de jongeren zelf, de omgeving en de woningcorporatie?
2. Aard en omvang van de vaardigheidstekorten. Met welke vaardigheidstekorten kampen jonge huurders veelal en bij hoeveel starters is dat het geval?
3. De aanpak. Kunnen woningcorporaties een rol spelen bij het leren van woonvaardigheden? Zo ja welke? En wat kan de inbreng van andere dienstverleners zijn?